Anne Notu (Hızlı Özet)
Bebeğin ağlaması, yeni anneler için yalnızca bir ses değil; çoğu zaman kaygı, çaresizlik, yetersizlik, suçluluk ve tükenmişlik duygularını tetikleyen yoğun bir deneyim olabilir. “Bebeğim ağlayınca ne yapacağımı bilemiyorum”, “Susturamıyorum, kötü anne miyim?”, “Ağladığında içim daralıyor” gibi düşün
Bebeğiniz ağladığında içinizde bir şeyler sıkışıyor olabilir. Onu kucağınıza alırsınız, emzirmeyi denersiniz, altını kontrol edersiniz, gazını çıkarmaya çalışırsınız, sallarsınız, yürürsünüz, fısıldarsınız, ninni söylersiniz… Ama bazen ağlama devam eder.
İşte o an birçok annenin zihninden aynı soru geçer:
“Ben neyi yanlış yapıyorum?”
Bebeğin ağlaması dışarıdan yalnızca bebek bakımının doğal bir parçası gibi görülebilir. Ancak yeni anne için bu ağlama bazen çok daha derin bir yere dokunur. Yetersizlik hissini tetikler. Panik yaratır. Bedende gerginlik oluşturur. Sabır sınırlarını zorlar. İçeride bastırılan yorgunluğu, uykusuzluğu, yalnızlığı ve “Ben bu işi yapamıyor muyum?” korkusunu görünür hale getirir.
Bir bebek ağladığında anne yalnızca sesi duymaz. Çoğu zaman kendi içindeki soruları da duyar.
“Bana ihtiyacı var ama ben ne yapacağımı bilmiyorum.”
“Onu sakinleştiremiyorsam iyi anne değil miyim?”
“Herkes anneliğin içgüdüsel olduğunu söylüyor, bende neden olmuyor?”
“Bu ağlamaya tahammül edemiyorum, bu beni kötü biri yapar mı?”
Bu yazıyı okuyorsanız ve bebeğiniz ağladığında kendinizi çaresiz, gergin, suçlu ya da yetersiz hissediyorsanız, lütfen önce şunu bilin: Yalnız değilsiniz. Bebek ağlaması yeni anneler için çok güçlü bir duygusal tetikleyici olabilir. Bu durum sizin bebeğinizi sevmediğiniz ya da kötü bir anne olduğunuz anlamına gelmez. Çoğu zaman bu duygu, desteklenmeye ihtiyaç duyan çok yorgun bir annenin iç sesidir.
Bebeğin Ağlaması Anneyi Neden Bu Kadar Etkiler?
Bebek ağlaması, anne için yalnızca duyulan bir ses değildir. Bebek ağladığında annenin bedeni ve zihni hızlıca harekete geçer. Karena ağlama, bebeğin bir ihtiyacı olduğunu gösteren en temel iletişim yollarından biridir. Yeni anne de bu ihtiyacı anlamaya ve karşılamaya çalışır.
Ancak özellikle ilk aylarda bebek ağlamasının nedenini anlamak her zaman kolay değildir. Bebek aç olabilir, gazı olabilir, uykusu olabilir, kucak isteyebilir, fazla uyarılmış olabilir, sıcaklayabilir, üşüyebilir ya da sadece regülasyona ihtiyaç duyabilir. Bazen de bütün ihtiyaçlar kontrol edildiği halde ağlama devam edebilir.
Bu belirsizlik anne için çok zorlayıcıdır.
Çünkü anne ağlamayı durdurmak ister. Bebeğini rahatlatmak ister. Onun iyi olduğunu bilmek ister. Fakat her zaman hemen sonuç alamayınca kendini yetersiz hissedebilir.
Bebeğin ağlaması annede şu duyguları tetikleyebilir:
- Çaresizlik
- Panik
- Yetersizlik
- Suçluluk
- Öfke
- Utanç
- Tükenmişlik
- Korku
- Kontrol kaybı hissi
- Yalnızlık
Bu duyguların gelmesi, annenin bebeğine zarar vermek istediği ya da onu sevmediği anlamına gelmez. Bazen insan en çok sevdiği varlığın ihtiyacını anlayamadığında en yoğun çaresizliği yaşar.
---
“Bebeğimi Susturamıyorum, Kötü Anne miyim?”
Birçok yeni anne bebeği ağladığında kendini sınavdaymış gibi hisseder. Sanki bebeği ne kadar hızlı susturursa o kadar iyi anne olacakmış gibi düşünür. Oysa bebek bakımında başarı, bebeğin hiç ağlamaması değildir.
Bebekler ağlar. Bu, onların iletişim yoludur.
Annenin görevi her ağlamayı anında bitirmek değil; bebeğin ihtiyacını anlamaya çalışmak, güvenli şekilde yanında kalmak ve kendi sınırlarını da fark etmektir.
Ancak yeni annelikte bu ayrımı yapmak kolay olmayabilir. Çünkü çevreden sık sık şu cümleler duyulabilir:
“Bebek ağlatılmaz.”
“Sütü yetmiyor olabilir.”
“Kucağa alıştırmışsın.”
“Gazını çıkaramıyorsun.”
“Annesin, anlaman lazım.”
Bu cümleler annenin içindeki yetersizlik duygusunu artırabilir. Anne, bebeğinin her ağlamasını kendi başarısızlığı gibi yorumlamaya başlayabilir.
Oysa bir bebeğin ağlaması, her zaman annenin eksik yaptığı bir şey olduğu anlamına gelmez. Bazen bebek dünyaya uyum sağlamaya çalışıyordur. Bazen sinir sistemi henüz olgunlaşmamıştır. Bazen bebek de zorlanıyordur. Annenin yapabileceği şey, kusursuz olmak değil; bebeğine güvenli ve mümkün olduğunca sakin bir eşlik sunmaya çalışmaktır.
“İyi annelik, bebeğin hiç ağlamaması değil; bebek ağladığında annenin hem bebeği hem de kendini fark etmeye çalışmasıdır.”
---
Yeni Annelerde Çaresizlik Duygusu Neden Artar?
Yeni annelik dönemi, kadının hayatındaki en yoğun geçişlerden biridir. Bir yandan beden doğumdan toparlanmaya çalışır. Bir yandan bebek bakımının sorumluluğu başlar. Uykular bölünür, yemek düzeni değişir, zaman algısı kaybolur, evin ritmi değişir, ilişki dinamikleri yeniden şekillenir.
Bu kadar değişimin içinde bebeğin uzun süre ağlaması annenin taşıdığı yükü görünür hale getirebilir.
Uykusuzluk Duygusal Dayanıklılığı Azaltır
Uykusuzluk, annenin duygu düzenleme kapasitesini doğrudan etkileyebilir. Normalde daha sakin karşılanabilecek bir ağlama, uykusuzlukla birlikte dayanılmaz hissedilebilir. Anne kendini daha tahammülsüz, daha alıngan, daha ağlamaklı ve daha çaresiz hissedebilir.
Bu durum annenin kötü biri olduğunu değil, sinir sisteminin çok yorulduğunu gösterir.
Sürekli Sorumluluk Hissi Anneyi Tüketebilir
Yeni anne çoğu zaman bebeğin her ihtiyacından kendini sorumlu hisseder. Bebek ağladığında zihin hemen çalışmaya başlar:
Aç mı?
Gazı mı var?
Üşüdü mı?
Sütüm yetmedi mi?
Hasta mı?
Ben mi yanlış yaptım?
Bu sürekli sorumluluk hali annenin zihninde hiç kapanmayan bir alarm oluşturabilir.
Destek Eksikliği Yalnızlığı Artırır
Bebeğin ağlaması özellikle anne tek başınaysa çok daha ağır hissedilebilir. Evde başka biri olsa bile anne duygusal olarak yalnız hissedebilir. Çünkü bazen çevre bebeği susturmaya odaklanır ama annenin ne hissettiğini sormaz.
“Bebek neden ağlıyor?” sorusu çok sorulur.
Ama “Sen bu ağlamanın içinde nasılsın?” sorusu çok daha az sorulur.
Mükemmel Anne Baskısı Suçluluğu Artırır
Yeni annelikte birçok kadın kendinden çok yüksek beklentiler içine girebilir. Bebeğini hemen anlamalı, emzirmeyi kolayca başarmalı, sakin kalmalı, evi toparlamalı, misafirleri karşılamalı, güçlü görünmeli ve mutlu olmalıdır.
Bu beklentiler gerçekçi değildir. Ancak anne bu beklentilere inanırsa bebeğin her ağlamasını kendi yetersizliğinin kanıtı gibi görmeye başlayabilir.
---
Bebek Ağlaması Annenin Bedeni ve Zihninde Ne Yaratır?
Bebek ağladığında anne yalnızca duygusal olarak değil, bedensel olarak da etkilenebilir. Ağlama sesi bazı annelerde hızlı ve yoğun bir stres tepkisi oluşturabilir.
Anne şu belirtileri yaşayabilir:
- Kalp çarpıntısı
- Göğüste sıkışma
- Nefesin daralması
- Kaslarda gerginlik
- Midede düğümlenme
- Baş ağrısı
- Ağlama isteği
- İç sıkıntısı
- Kaçmak isteme
- Donup kalma
- Öfke patlaması yaşayacakmış gibi hissetme
- “Artık dayanamayacağım” düşüncesi
Bu belirtiler özellikle uykusuzluk, yalnızlık ve uzun süren ağlama ile birlikte daha yoğun hissedilebilir. Anne bu bedensel tepkilerden korkabilir ve “Ben bebeğimin ağlamasına bile dayanamıyorum” diye kendini suçlayabilir.
Oysa bedeniniz alarm veriyorsa, bu sizin kötü biri olduğunuz anlamına gelmez. Bu, sinir sisteminizin zorlandığını ve mola, destek, dinlenme ya da güvenli bir düzenlemeye ihtiyaç duyduğunu gösterir.
---
“Bebeğimi Susturamıyorum, Sinirleniyorum” Demek Neden Bu Kadar Zor?
Yeni annelerin en çok utandığı duygulardan biri öfkedir. Bebek ağladığında sinirlenmek, tahammülsüz hissetmek, kaçmak istemek ya da “Biraz sussa” diye içinden geçirmek anne için yoğun suçluluk yaratabilir.
Çünkü toplum anneden her zaman şefkatli, sabırlı, yumuşak ve sakin olmasını bekler. Oysa yeni annelikte duygular çok daha karmaşıktır. Anne bebeğini çok sevebilir ve aynı anda çok yorulabilir. Bebeğine zarar gelsin istemez ama ağlama karşısında öfkelenebilir. Ona yakın olmak isteyebilir ama bazen birkaç dakika yalnız kalmaya da ihtiyaç duyabilir.
Bu duyguların varlığı annenin kötü olduğunu göstermez. Ancak bu duygular çok yoğunlaştığında, kontrol etmekte zorlanıldığında ya da bebeğe zarar verme korkusu oluştuğunda mutlaka destek alınmalıdır.
Öfkeyi yok saymak yerine anlamak önemlidir. Öfkenin altında çoğu zaman şu ihtiyaçlar vardır:
- Uyku ihtiyacı
- Yardım ihtiyacı
- Dinlenme ihtiyacı
- Anlaşılma ihtiyacı
- Yalnız kalma ihtiyacı
- Kontrolü geri kazanma ihtiyacı
- Kendine ait alan ihtiyacı
---
Bebeğin Ağlaması ve Anne Suçluluğu
Bebek ağladığında anne çoğu zaman yalnızca bebeğini sakinleştirmeye çalışmaz; aynı zamanda kendi içindeki suçlulukla da mücadele eder.
“Daha iyi anlamalıydım.”
“Benim yüzümden ağlıyor.”
“Sütüm yetmiyor olabilir.”
“Ben sakin olsaydım o da sakin olurdu.”
“Diğer anneler daha iyi baş ediyor.”
Bu cümleler annenin iç dünyasında çok yorucu olabilir. Karena anne zaten elinden geleni yaparken bir de kendini yargılamaya başlar.
Suçluluk bazen annenin daha fazla kontrol etmesine neden olur. Sürekli internette araştırma yapabilir, her ağlamayı bir sorun gibi yorumlayabilir, bebeğin ağlamasını tamamen bitirmeye çalışabilir. Fakat bebek ağlaması her zaman çözülecek bir problem değildir. Bazen eşlik edilmesi gereken bir ihtiyaç sinyalidir.
Bebeğinizi her zaman hemen susturamamanız, onunla bağ kuramadığınız anlamına gelmez. Bazen bağ, ağlamayı hemen bitirmekten çok, ağlamanın içinde güvenli şekilde yanında kalabilmektir.
---
Bebek Ağlaması ve Lohusalık Psikolojisi
Lohusalık dönemi, annenin ruhsal olarak çok hassas olduğu bir dönemdir. Doğumdan sonra hormonlar değişir, beden iyileşmeye çalışır, uyku bölünür, bebek bakım sorumluluğu başlar ve anne yeni kimliğine uyum sağlamaya çalışır.
Bu dönemde ağlama, duygusal dalgalanma, kaygı, hassasiyet ve çabuk etkilenme görülebilir. Ancak bazı durumlarda bu belirtiler daha yoğun ve kalıcı hale gelebilir.
Anne şunları yaşıyorsa dikkat etmek gerekir:
- Sürekli ağlama
- Bebeğe bakamayacağını düşünme
- Yoğun umutsuzluk
- Kendini değersiz hissetme
- Bebeğe karşı yoğun kaygı veya kopukluk hissi
- Uykusuzluk dışında belirgin ruhsal çöküş
- Panik atak benzeri belirtiler
- Kendine veya bebeğe zarar verme düşünceleri
Bu belirtiler olduğunda “geçer” diyerek beklemek yerine destek almak önemlidir.
---
Bebeğim Ağladığında Ne Yapabilirim?
Bebek ağladığında annenin önce bebeğin temel ihtiyaçlarını kontrol etmesi doğaldır. Ancak bu süreçte annenin kendi sinir sistemini de fark etmesi önemlidir. Çünkü çok bunalmış bir annenin sakinleştirme kapasitesi azalabilir.
Önce Temel İhtiyaçları Kontrol Edin
Bebeğiniz ağladığında şu temel başlıkları gözden geçirebilirsiniz:
- Aç olabilir mi?
- Altı kirli mi?
- Gazı olabilir mi?
- Uykusu gelmiş olabilir mi?
- Fazla uyarılmış olabilir mi?
- Sıcaklamış veya üşümüş olabilir mi?
- Kucak ve temas ihtiyacı olabilir mi?
- Ağrı, ateş veya hastalık belirtisi var mı?
Tıbbi bir belirti, ateş, beslenme güçlüğü, solunum sıkıntısı, olağan dışı halsizlik veya sizi endişelendiren farklı bir durum varsa çocuk doktorunuza başvurmanız önemlidir.
Sakinleştirme Denemelerini Basitleştirin
Bazen anne aynı anda çok fazla şey yapmaya çalışır ve bu hem bebeği hem anneyi daha fazla uyarabilir. Daha sakin ve basit denemeler işe yarayabilir.
- Kucağa almak
- Yavaşça yürümek
- Hafif ritmik sallama
- Ten teması
- Loş bir ortam
- Beyaz gürültü
- Ninni veya sakin ses tonu
- Gaz çıkarma pozisyonları
- Emzirme veya beslenme
- Uykuya geçiş için ortamı azaltmak
Her yöntem her bebekte işe yaramayabilir. Bu, sizin başarısız olduğunuz anlamına gelmez.
Kendinizi de Kontrol Edin
Bebeğin ihtiyaçlarını kontrol ederken kendinize de sorun:
“Ben şu an ne hissediyorum?”
“Bedenimde ne oluyor?”
“Bir molaya ihtiyacım var mı?”
“Yanımda biri var mı?”
“Destek isteyebilir miyim?”
Bebeği sakinleştirmeye çalışırken annenin kendi duygusunu tamamen yok sayması, tükenmişliği artırabilir.
Çok Bunaldığınızda Güvenli Mola Verin
Bebeğinizin temel ihtiyaçlarını kontrol ettiyseniz, güvenli bir yerde olduğundan eminseniz ve kendinizi çok bunalmış hissediyorsanız, bebeği beşiğine veya güvenli bir alana bırakıp birkaç dakika uzaklaşabilirsiniz.
Bu sırada derin nefes alabilir, yüzünüzü yıkayabilir, güvendiğiniz birini arayabilir veya eşinizden destek isteyebilirisiniz. Sonra yeniden bebeğinizin yanına dönebilirsiniz.
---
Eşler ve Yakınlar Yeni Anneye Nasıl Destek Olabilir?
Bebek ağladığında çevre çoğu zaman bebeğe odaklanır. “Aç mı?”, “Gazı mı var?”, “Sütün yetiyor mu?”, “Niye ağlıyor?” gibi sorular sorulur. Ancak bu sorular bazen annenin üzerindeki baskıyı artırabilir.
Yeni annenin ihtiyacı yalnızca bebeğin susturulması değildir. Annenin de görülmeye, dinlenmeye ve desteklenmeye ihtiyacı vardır.
Destekleyici olmayan cümleler şunlardır:
- Sütün yetmiyor galiba.
- Sen de çok panik yapıyorsun.
- Bebek ağlar, abartma.
- Kucağa alıştırdın.
- Sen sakin olmazsan bebek de sakin olmaz.
- Anne olmuşsun, bunlara alışacaksın.
Bu cümleler annenin suçluluğunu artırabilir.
Daha destekleyici cümleler şunlar olabilir:
- Çok yoruldun, ben biraz alayım.
- Sen birkaç dakika dinlen, ben yanındayım.
- Bu ağlama seni çok zorlamış olabilir.
- Bunu tek başına çözmek zorunda değilsin.
- İstersen birlikte doktora danışalım.
- Sen kötü bir anne değilsin, çok yoruldun.
- Şu an sana nasıl yardımcı olabilirim?
Eşin özellikle aktif sorumluluk alması çok önemlidir. “Yardım edeyim mi?” demektense somut olarak sorumluluk almak daha destekleyicidir.
Örneğin:
“Sen duş al, ben bebeği 20 dakika tutuyorum.”
“Gece bir sonraki uyanmada ben kalkacağım.”
“Sen yemek ye, bebeği ben sakinleştirmeyi deneyeyim.”
“Bugün ziyaretçi kabul etmeyelim, dinlenmeye ihtiyacın var.”
---
Ne Zaman Profesyonel Destek Alınmalı?
Bebeğin ağlaması karşısında zaman zaman zorlanmak yeni annelikte anlaşılabilir. Ancak bazı durumlarda bu zorlanma daha fazla destek gerektirir.
Aşağıdaki durumlar varsa psikolojik destek almak önemlidir:
- Bebeğiniz ağladığında yoğun panik yaşıyorsanız
- Sık sık “Ben bunu yapamıyorum” düşüncesi geliyorsa
- Sürekli ağlama, umutsuzluk veya çaresizlik yaşıyorsanız
- Bebeğin ağlaması öfkenizi kontrol etmekte zorlanmanıza neden oluyorsa
- Bebeğe zarar vermekten korkuyorsanız
- Kendinize zarar verme düşünceleriniz varsa
- Bebeğe karşı yoğun kopukluk, yabancılık veya reddetme hissi yaşıyorsanız
- Uykusuzluk dışında ruhsal olarak çökmüş hissediyorsanız
- Bebeğin her ağlamasını kendi yetersizliğiniz gibi yorumluyorsanız
- Sürekli suçluluk ve değersizlik hissediyorsanız
- Desteksizlik nedeniyle tükenmiş hissediyorsanız
- Bu duygular günlük yaşamınızı belirgin şekilde etkiliyorsa
Bu belirtiler sizin kötü anne olduğunuzu göstermez. Ruhsal olarak desteklenmeye ihtiyacınız olduğunu gösterir.
---
Psikolojik Destek Sürecinde Bu Zorlanma Nasıl Ele Alınır?
Psikolojik destek sürecinde amaç anneye “Bebek ağlar, alışacaksın” demek değildir. Çünkü bu cümle çoğu zaman annenin yaşadığı duygusal yoğunluğu küçültür. Amaç, bebeğin ağlamasının annede hangi duyguları tetiklediğini anlamak ve annenin bu duygularla daha güvenli baş edebilmesini sağlamaktır.
Bu süreçte şu başlıklar çalışılabilir:
- Bebek ağlamasının annede tetiklediği çaresizlik duygusu
- Yetersizlik ve kötü anne olma korkusu
- Lohusalıkta kaygı ve duygusal dalgalanmalar
- Uykusuzluk ve tükenmişlik etkileri
- Öfke, suçluluk ve utanç döngüsü
- Destek istemekte zorlanma
- Eş ve aileyle sorumluluk paylaşımı
- Mükemmel anne beklentisinin yumuşatılması
- Bebeğe bağlanma kaygısı
- Annenin kendi ihtiyaçlarını fark etmesi
- Güvenli mola ve regülasyon becerileri
Psikolojik destek, annenin bebeğini daha çok sevmesini sağlamak için değil; annenin zaten içinde olan sevgiyi suçluluk, kaygı ve tükenmişliğin altında kaybetmeden yaşayabilmesi için alan açar.
---
Bebeğim Ağladığında Kendime Ne Söyleyebilirim?
Bebek ağladığında annenin iç sesi çok sertleşebilir. Bu yüzden daha şefkatli ve gerçekçi cümleler hazırlamak faydalı olabilir.
Kendinize şunları hatırlatabilirsiniz:
- Bebeğim ağlıyor; bu benim başarısız olduğum anlamına gelmez.
- Şu an ikimiz de zorlanıyoruz.
- Önce temel ihtiyaçları kontrol edeceğim.
- Her ağlamayı hemen durdurmak zorunda değilim.
- Çok bunaldıysam güvenli şekilde mola verebilirim.
- Yardım istemeye hakkım var.
- Yorgun olmam kötü anne olduğumu göstermez.
- Bebeğimle bağım tek bir ağlama anıyla belirlenmez.
- Ben de bakıma ihtiyaç duyan bir insanım.
Bu cümleler mucizevi şekilde ağlamayı bitirmeyebilir. Ancak annenin içindeki suçlayıcı sesi biraz yumuşatabilir. Bazen en çok ihtiyaç duyulan şey, bebeği susturmadan önce annenin kendi iç alarmını azaltabilmesidir.
---
Psikolog Yasemin KAYA’dan Yeni Annelere Bir Not
Sevgili anne,
Bebeğiniz ağladığında kendinizi çaresiz hissediyorsanız, lütfen bu duyguyu hemen “Ben kötü anneyim” diye yorumlamayın. Belki de çok yoruldunuz. Belki uzun zamandır kesintisiz uyumadınız. Belki herkes bebeği sorarken sizin nasıl olduğunuzu çok az kişi sordu. Belki de bebeğinizin ağlaması, içinizde biriken yalnızlığı ve yetersizlik korkusunu görünür hale getiriyor.
Bebeğinizin ağlamasına tahammül etmekte zorlanmanız, onu sevmediğiniz anlamına gelmez. Bazen sevgi vardır ama annenin sinir sistemi çok yorulmuştur. Bazen anne bebeğini kucağında tutar ama kendi içinde de tutulmaya ihtiyaç duyar.
Benim için bu süreçte önemli olan anneye “Sakin ol” demek değildir. Önemli olan, annenin neden sakin kalmakta zorlandığını anlamaktır. Çünkü annelik yalnızca bebeğin ihtiyaçlarını duymak değildir; annenin ihtiyaçlarının da duyulması gerekir.
Bebeğiniz ağladığında yalnız hissetmeyin. Bu çaresizlik konuşulabilir, bu suçluluk anlaşılabilir ve destekle daha güvenli bir annelik alanı kurulabilir.
---
Sık Sorulan Sorular
Bebeğim ağlayınca çaresiz hissetmem normal mi?
Evet, özellikle yeni annelik döneminde bebeğin ağlaması yoğun çaresizlik, kaygı ve yetersizlik duygularını tetikleyebilir. Bu duygu kötü anne olduğunuz anlamına gelmez. Ancak çok sıklaşıyor, panik ve tükenmişlik yaratıyorsa destek almak önemlidir.
Bebeğim ağlayınca sinirleniyorum, bu beni kötü anne yapar mı?
Hayır. Yorgunluk, uykusuzluk ve destek eksikliği öfke ve tahammülsüzlük hissini artırabilir. Önemli olan bu duyguyu fark etmek ve güvenli şekilde mola verebilmektir. Kendinizi kontrol etmekte zorlanıyorsanız mutlaka destek alın.
Bebeğimi susturamıyorsam sütüm yetmiyor mu?
Bebek ağlamasının tek nedeni açlık değildir. Gaz, uyku, temas ihtiyacı, fazla uyarılma, rahatsızlık veya gelişimsel nedenler de ağlamaya yol açabilir. Beslenme veya sağlıkla ilgili endişeniz varsa çocuk doktorunuza danışmanız önemlidir.
Çok bunaldığımda bebeği bırakıp odadan çıkabilir miyim?
Bebeğinizi güvenli bir yere, örneğin beşiğine bırakarak birkaç dakika uzaklaşıp sakinleşmeniz güvenli bir baş etme adımı olabilir. Bu süreçte destek çağırmak da önemlidir. Bebeği asla sarsmamak veya zarar verici şekilde tutmamak gerekir.
Bebeğim ağladığında ağlamak istiyorum, bu lohusa depresyonu mu?
Yeni annelikte zaman zaman ağlama ve duygusal dalgalanmalar görülebilir. Ancak yoğun üzüntü, umutsuzluk, değersizlik, bebeğe bakamama düşüncesi, kendine zarar verme düşünceleri veya belirtilerin iki haftadan uzun sürmesi durumunda profesyonel destek alınmalıdır.
Bebeğimin ağlaması beni neden bu kadar tetikliyor?
Bebek ağlaması annenin sorumluluk, yetersizlik, kontrol kaybı, uykusuzluk ve yalnızlık duygularını tetikleyebilir. Özellikle destek azsa ve anne kendini sürekli sınavdaymış gibi hissediyorsa ağlama çok daha yoğun yaşanabilir.
---
Son Söz
Bebeğiniz ağladığında kendinizi çaresiz hissetmeniz, anneliğinizin başarısız olduğu anlamına gelmez. Bu duygu çoğu zaman çok yorulmuş, desteklenmeye ihtiyaç duyan ve her şeyi doğru yapmaya çalışan bir annenin içinden yükselir.
Yeni annelikte bazen bebek ağlar, anne de içinden ağlar.
Bazen bebek sakinleşmez, anne kendini yetersiz hisseder.
Bazen herkes bebeğin neden ağladığını sorar ama kimse annenin ne kadar yorulduğunu fark etmez.
Bu yüzden kendinize şu cümleyi hatırlatabilirsiniz:
“Bebeğimin ağlaması benim kötü anne olduğumu göstermez. Şu an ikimiz de desteğe ihtiyaç duyuyor olabiliriz.”
Annelik, her an ne yapacağını bilmek değildir. Annelik bazen bilmediğini fark etmek, yardım istemek, mola vermek, yeniden denemek ve kendine biraz daha şefkatli yaklaşabilmekdir.
Siz de bu süreçte görülmeyi, duyulmayı ve desteklenmeyi hak ediyorsunuz.
---
Randevu ve Destek
Bebeğiniz ağladığında yoğun çaresizlik, kaygı, öfke, suçluluk, tükenmişlik, yetersizlik duygusu, lohusalık zorlanmaları, bebeğe bağlanma kaygısı veya yeni annelik sürecinde destek ihtiyacı yaşıyorsanız Psikolog Yasemin KAYA ile görüşme süreci hakkında bilgi alabilir ve randevu oluşturabilirsiniz.