bunu yazarken eşime haksızlık ediyomuşum gibi hissediyorum ama içimde tutamıyorum artık. eşim bebeğimize karşı kötü biri değil, hatta iyi baba diyebilirim. altını değiştiriyo, oyun oynuyo, bazen uyutuyo. yani baba olarak hakkını yemem.
ama bana gelince sanki yok gibi. doğumdan sonra ilgisi, sevgisi, sarılması, benimle konuşması baya azaldı. eve geliyo, bebeği seviyo, sonra telefona geçiyo. ben de evde sadece bebeğin annesi gibi kalıyorum.
herkes “ne kadar ilgili baba” diyo ama ben eşimi kaybettim gibi hissediyorum. bunu söylediğimde de “daha ne yapayım, çocukla ilgileniyorum işte” diyo. ama mesele sadece çocukla ilgilenmesi değil ki.
sizce iyi baba olan biri kötü eş olabilir mi? ben mi abartıyorum, yoksa bu gerçekten konuşulması gereken bişey mi?