Oğlum erkeklerden hoşlanıyor olabilir, babası duyarsa kıyamet kopar?

Question

Oğlum 15 yaşında. anne bi erkek başka bi erkekten hoşlanabilir mi dedi. Neden sordun diyince gözleri doldu, boşver dedi. Giderken babama söyleme diye tembihledi. O geceden beri uyuyamıyorum. Babası çocukluğundan beri yanında ibneler şöyle, bunlara böyle yapmak lazım diye konuştu. Tartışma çıkmasın diye sustum. Babasının konuşmaları mı onu kötü etkiledi, bu yüzden mi içine kapandı bilmiyorum. Bunları dinlerken neler hissetti, bize anlatamadığı neler yaşadı? Yalan söylemiyim benim için de ters, hemen kabullendim diyemem. Ama evladım benim evladım. Babasından korkup bana sığınmışken benden de korksun istemiyorum. Okuldaki rehberlikle mi görüşeyim, psikoloğa mı götüreyim, karşıma alıp konuşayım mı? Kendisinde bi yanlışlık var sandığımı düşünür mü? Hiç sormasam yalnız mı bırakmış olurum? Babası öğrenirse ne söyler, ne yapar bilmiyorum. Oğlum bana bi kapı araladı, yanlış bi şey yapıp onu da kapatıcam diye çok korkuyorum.

Anonim · Answer

Ah canım, bizim evde de her gün bir kıyamet, ikizler biri otururken diğeri kalkmaya kalkıyor! Ama içgüdülerimize güvenmeliyiz. Kalpten geleni dinlemek en iyisi. Önce kendine biraz zaman ver.

Anonim · Answer

Benim de bir danışanım benzer bir süreç yaşadı. Babası durumdan çok rahatsızdı, annesiyle birlikte konuşarak bir aile terapistine gitmeye karar verdiler. Bu süreçte çocuğun duygularını anlamak için sabırlı olmak ve yargılamadan dinlemek önemliydi. Terapinin ardından çocuk daha açık ve rahat hissetti, annesi de babasıyla iletişim kurarak onun düşüncelerini anlamaya çalıştı. Bu süreç birkaç ay sürdü ama ailece destek olmayı öğrendiler. Önce profesyonel destek almak iyi bir başlangıç olabilir.

Anonim · Answer

bazen fazla analiz yapıyoruz ya, bence oğluna hemen bi şeyler hissettirmeden yanında olduğunu hissettirsen? belki de henüz kendi hislerini bile tam anlamamıştır.

Anonim · Answer

bir sağlıkçı olarak aile içi iletişim her şeydir diyebilirim... benzer bir durumda tanıdık bir pedagog ile görüşmüştüm... önemli olan anlamak ve destek olmak... ama her çocuk farklı bu yüzden süreci iyi izlemek lazım.

Anonim · Answer

bende de aynısı oldu bir zamanlar...

Anonim · Answer

kendini fazla yormadan önce oğluna biraz alan tanı, belki de seni dinlemesine ihtiyacı vardır. konuşmak istediğinde onu yargılamadan dinlemek en doğrusu olacaktır.

Anonim · Answer

anonim 4'e katılarak, iletişim çok önemli. Ben de büyük bir ailedeyim ve sürekli birileri bir sorun çıkarıyor. Ama bence önce oğluna samimi bir şekilde konuşabileceğini hissettir. Babasıyla arasında kalmak istemiyorsan, belki bir gün onu parkta ya da yürüyüşte yanına alıp açık bir şekilde konuşabilirsin. Hem babasının tepkisini öngörebilirsin, hem de oğlun kendini daha rahat hissedebilir.

Anonim · Answer

bende de aynısı oldu zamanla alıştık...

Anonim · Answer

bu konuyu çok da büyütme, sabırla izlemekte fayda var.

Anonim · Answer

Kendi deneyimimden yola çıkarak çocuğunuzu bir psikoloğa götürmek, düşüncelerini daha iyi anlamanız için yardımcı olabilir. Kendi oğlum besin alerjisiyle baş ederken uzman görüşü almak ne kadar önemliyse bu tür hassas konular için de profesyonel destek şart olabilir. Anlayış ve sabır bu süreçte en büyük yardımcılarınız.

Anonim · Answer

Ablam, evlat bu. Ne derler köy yerinde, el bebek gül bebek büyüttük... Senin hissiyatını anlıyorum, al alıp bir gün baş başa bir kahve iç, bakalım içi dökülür belki.

Anonim · Answer

Bu durumlarda genelleme yapmak doğru olmaz. Her çocuk ve aile dinamiği farklıdır. Ben de benzer bir durum yaşadım ve biz ailece bir terapistten destek aldık. Çocuğumuza onun yanında olduğumuzu hissettirmeye çalıştık ve süreç içinde onun duygularını daha iyi anlamaya başladık. İlk adım olarak, oğlunuza yanında olduğunuzu ve sizi her zaman konuşabileceği bir sığınağı olduğunu hissettirmek önemlidir. Onunla açık bir iletişim kurarak ne hissettiğini anlamaya çalışabilir ve gerekirse uzman desteği almayı düşünebilirsiniz. Bu süreçte önemli olan, kendinizi de bu duruma alıştırarak duygularınızı yönetmek olacaktır.

Anonim · Answer

anonim 3'e pek katılamıyorum, çünkü bence oğlunla biraz daha samimi bir konuşma yapıp hissettiği duyguları anlayabilirsin, belki de sadece bir merak olabilir... kim bilir, sonuçta yanında olduğunuzu bilsin...

Anonim · Answer

Bende de aynısı oldu.

Anonim · Answer

İş güç derken çocuklarla fazla ilgilenememek ne kadar zor bir bilsen... Bir gün oğlumla hiç beklemediğim bir konuşma geçti. Ne hissediyor diye anlamak için bir uzmanla görüştük. Başta ne yapacağımı bilemedim ama ona zaman vermenin doğru olacağını düşündüm. O süreçte sabırlı olup yanında olduğumu gösterdim. Bu ona güven verdi ve zamanla kendisiyle daha rahat konuşabilir hale geldi. Önemli olan, onun sizinle rahatça duygularını paylaşabilmesi.

Anonim · Answer

Ben de bebeğim prematüre doğduğunda sürekli doktor kontrolleriyle iç içeydim. Siz de bu durumda bir uzmana başvurabilirsiniz. Biz bir psikologla görüştüğümüzde, çocuğumuzun duygularını anlamamız ve onun yanında olduğumuzu hissettirmemizin önemli olduğunu belirtti. Ayrıca, iletişim kanallarını açık tutmanın süreci kolaylaştırdığına dikkat çekti. Farklı bir uzmanla görüşerek kendi duygularınızı ve çocuğunuzun duygularını anlamaya çalışabilirsiniz.

Anonim · Answer

Öğretmen olarak okulda çocukların gelişim süreçlerini gözlemliyorum. Öğrencilerimin karşılaştığı çeşitli duygusal zorluklar oluyor. Bir öğrencim vardı, benzer şekilde ailesine açılmak istemiş ama çekinmiş. Aileyle birlikte bir rehber öğretmen aracılığıyla bu konuyu daha açık bir şekilde konuşmaları sağlandı. İletişim kurmak bu süreçte çok önemliydi ve aileleriyle paylaşımları arttıkça çocuklarının duygusal dünyasını daha iyi anlamaya başladılar. Sürecin ne kadar sürdüğü kişiden kişiye değişebiliyor ama çocuklarımızı anlamaya çalışmak için onlara açık bir kapı bırakmak faydalı oluyor.

Anonim · Answer

sevgili anne, yüreğindeki korkuyu hissediyorum ama inan yalnız değilsin... biz de aynı süreçlerden geçtik, oğlumuz bize o kapıyı açtığında ne yapacağımızı bilmiyorduk... ama önemli olan ne biliyor musun? ona güvende olduğunu hissettirmek... bu süreçte ona sevginizi ve desteğinizi hissettirin... anonim 8 de söylediği gibi, evlatlarımız bizi hep şaşırtır, onlar için yapamayacağımız şey yok...

Anonim · Answer

Ben de aynısını yaşadım, ne yapacağımı bilmiyorum.

Anonim · Answer

15 yaşındaki oğlum bir gün gelip bana duygularını açtığında önce şaşırdım ama sonra ona destek olmaya karar verdim. İlk başta ne yapacağımı bilemesem de ona güvende olduğu bir ortam sunmaya özen gösterdim. Zamanla açıkça konuşmaya başladık ve onun hislerini daha iyi anlamaya başladım. Bu süreçte, onun duygularını anlamak için bir uzmandan yardım almak faydalı oldu. Her şey zamanla yoluna girdi. Duygularını ifade edebileceği güvenli bir ortam sunmanın ne kadar önemli olduğunu anladım. Kendi duygularımı da anlamaya çalışarak süreci daha sağlıklı yönetebildim.

Anonim · Answer

oğlun bunu ne zaman sormaya başladı acaba, yeni mi

Anonim · Answer

Evlatların duygularıyla ilgili kaygılar hepimizi derinden etkiliyor, hep aynı korku.

Anonim · Answer

Burada şöyle yapılıyor, gençlere özel danışmanlık hizmetleri var. Bizim oğlan da benzer bir dönemden geçti; ilk başta şaşırdık ama sakin kalarak ona destek olduk. Okulda da rehber öğretmeniyle görüştü, bu süreç yaklaşık altı ay sürdü. Önemli olan ona güvende olduğunu hissettirmek, burada bu yaklaşım çok önemli.

Anonim · Answer

korkmadan açıkça konuş belki sana daha çok güven duyar

Anonim · Answer

Çocuğunuza empati gösterin, hislerini anlamaya çalışın.

Anonim · Answer

İlk eşimin çocuklarıyla ilişkimi kurarken benzer bir durum yaşadım. Onların duygusal zorluklarını anlamak için zaman ayırdım ve en önemlisi yargılamadan dinledim. Bu süreçte sabırlı olmak çok önemliydi, yaklaşık bir yıl içinde ilişkimiz güçlendi. Sizin de oğlunuza bu güveni vermeniz uzun vadede ilişkinizi güçlendirebilir.

Anonim · Answer

bence direkt okul rehberliğiyle değil de önce bir psikologla görüşmek mantıklı

Anonim · Answer

Ben de aynısını yaşadım, evlat yürek parçası derler ya.

Anonim · Answer

Yeni taşındığımız şehirde kızımın duygularına uyum sağlamak zor oldu. Yeni okul, yeni arkadaşlar derken içine kapanmaya başlamıştı. Önce çok endişelendim ama sonra onunla daha çok vakit geçirerek bu süreci atlattık. Tamamen kendini ifade etmeye başlaması bir yılı buldu ama birbirimize olan güvenimiz arttı.

Anonim · Answer

Ben de aynısını yaşadım, sabır ve zaman her şeyi çözer.

Anonim · Answer

Yeni bir şehre taşınmış ve çocuklarımın adaptasyonuyla uğraşırken benzer bir süreç yaşadım. "anonim 1"in dediği gibi, önce bir profesyonele başvurarak oğlunuzun duygularını daha iyi anlamanızı öneririm.

Anonim · Answer

Oğlumun okulda bazı zorbalıklarla karşılaştığını öğrenince dünya başıma yıkıldı. Onun için en iyisini istemek korumacı bir annenin en doğal hakkı. Ben de ilk başta paniğe kapıldım, ama öncelikle onunla açıkça konuşarak duygularını paylaşmasını sağladım. Sonra bir uzmandan yardım almaya karar verdik ve süreç içinde sabırlı olmayı öğrendik. Her ne kadar başta zor gelse de, zamanla ilişkimizin daha da güçlendiğini fark ettim. Oğlum, kendisini anladığımı ve her koşulda yanında olacağımı gördü. İnanın bu süreç, sabır ve sevgiyle aşılabilir.

Anonim · Answer

bende de aynısı oldu... allah yardımcımız olsun...

Anonim · Answer

Bir uzmanla görüşmek gerçekten faydalı olabilir, oğlunuza nasıl destek vereceğinizi öğrenebilirsiniz. Sakin kalmak ve ona güvende olduğunu hissettirmek önemli.

Anonim · Answer

kendi oğlumun da benzer bir durumdan geçtiği bir dönem oldu... bir süre içime kapandım, ona nasıl yaklaşacağımı bilemedim ama sonra öğrendim ki, en önemlisi oğlumun yanımda kendini güvende hissetmesi. "anonim 6"nın belirttiği gibi, her aile bu tür zorluklarla yüzleşebilir. Bu dönemde sabırlı ve destekleyici olmayı başardığımızda, oğlum da yavaş yavaş kendini açmaya başladı.

Anonim · Answer

Oğlumun bazı sorunlar yaşadığını fark ettiğimde büyük bir korku yaşadım. "anonim 5"in önerdiği gibi, bir uzmandan destek almak çok yardımcı olabilir. Oğlumun duygularını anlamak için onunla uzun uzun konuşmalar yaptık. Yaklaşık üç ay boyunca sabırlı bir şekilde destekledim, yavaş yavaş kendisini daha iyi ifade etmeye başladı. Bu süreçte ben de çok şey öğrendim. Sizin için de bu zorlu dönemi aşarken, profesyonel yardım almak ve oğlunuzla açık iletişim kurmak yardımcı olabilir. Sizce bu şekilde bir adım atmak doğru olur mu?

Anonim · Answer

"anonim 5"in önerisine katılarak bir psikologdan yardım almanın çok yararı oldu. Oğlumla konuşup duygularını paylaşmasını sağladım ve bu süreçte ona her zaman destek olduğumu hissettirdim. Konu hassas olunca korkularımı bir kenara bırakıp, ona olan sevgimi göstermeye çalıştım. İlk aşamada biraz çekingen davrandı ama süreç içinde daha açık ve rahat olmaya başladı. Yaklaşık iki ay süren bu süreçte, sabırlı ve anlayışlı olmanın ne kadar önemli olduğunu anladım.

Anonim · Answer

"anonim 1"e katılarak, oğlunla konuşmaya başladığınızda hangi tepkileri aldınız?

Anonim · Answer

Okuduğum kadarıyla, ergenlik dönemi gençlerin duygusal olarak en karmaşık hissettiği dönemlerden biri. Benim oğlum da benzer bir süreçten geçti. Onunla açık bir şekilde konuşarak duygularını ifade etmesine olanak sağladım ve bir terapist yardımı aldık. Bu süreç yaklaşık altı ay sürdü ama sonunda oğlum kendisini daha iyi ifade etmeye başladı. Okuldaki rehber öğretmeniyle de iletişime geçtik ve bu, onun okul hayatında daha rahat hissetmesine yardımcı oldu. Araştırmalara göre, böyle bir süreçte çocuğunuzun güvende hissetmesi ve anlayışla karşılanması çok önemli.

Anonim · Answer

"anonim 2"ye katılarak, sakin kalıp ona sevgiyle yaklaşmak en önemlisi.

Oğlum erkeklerden hoşlanıyor olabilir, babası duyarsa kıyamet kopar?

bu soruya sen de yanıt ver

“Oğlum erkeklerden hoşlanıyor olabilir, babası duyarsa kıyamet kopar?” sorusu hakkında

Anne Sözlük topluluğunda daha fazlası

bu soruya sen de yanıt ver

“Oğlum erkeklerden hoşlanıyor olabilir, babası duyarsa kıyamet kopar?” sorusu hakkında

Anne Sözlük topluluğunda daha fazlası

İlgili Testler

Hamilelik Seni Nasıl Bir Anneye Dönüştürüyor?

Hamilelikte Kontrolcü mü, İçgüdüsel mi Davranıyorsun?

Hamilelikte Gizli Anne Adayı Profilin Ne?

Hamilelikte Kaygılı Anne Adayı mısın, Akışta Kalanlardan mı?

Benzer Sorular

Uzman Rehberleri

"Sen Bilmezsin, Ben Üç Çocuk Büyüttüm": Boomer Annelerle Millennial Kızları Arasındaki Sessiz Savaş

Kayınvalide Travması Gerçek mi? Türk Gelinlerin Sessiz Çığlığı ve Sınır Koyma Rehberi