doğum yapmamış bir kadın anneliği gerçekten anlayabilir mi?

Question

kızlar biraz tartışmalı ama uzun zamandır kafama takılan bir şey var. Doğum yapmamış bir kadın anneliği gerçekten anlayabilir mi? Bunu küçümsemek için sormuyorum ama çevremde çocuğu olmayan bazı kadınlar annelik hakkında çok net konuşuyor. 'Çocuğa şöyle sınır koyacaksın', 'o kadar da zor değil', 'ben olsam ekran vermezdim', 'ben olsam asla bağırmazdım' gibi cümleler kuruyorlar. Ama işin içinde gece uykusuzluğu, doğum sonrası hormonlar, emzirme, hastalık, ağlama krizleri, vicdan azabı, sürekli tetikte yaşamak var. Bir yandan da düşünüyorum, doğum yapmamış ama yeğen büyütmüş, öğretmenlik yapmış, evlat edinmiş, bakım vermiş ya da çok güçlü annelik içgüdüsü olan kadınlar da var. Anneliği sadece doğurmakla sınırlamak onlara haksızlık mı olur? Sizce annelik doğumla mı anlaşılır, büyütmekle mi, yoksa insanın içinde olan bir şey mi? Doğum yapmamış biri anneliğe dair yorum yapınca sizi rahatsız eder mi, yoksa dışarıdan bakan bazen daha mı objektif görür?

Anonim · Answer

bence anneliği tam anlamıyla anlamak için o çocuğun sorumluluğuyla gece gündüz yaşamak gerekiyor. Dışarıdan herkes çok bilge konuşuyor ama çocuk sabaha kadar ateşlenince bütün teoriler çöküyor

Anonim · Answer

doğum yapmak tek başına anneliği anlamak değildir. Doğurup ilgilenmeyen de var, doğurmadan bir çocuğa ömrünü veren de var. Anneliği rahimle sınırlamak bana çok haksız geliyor

Anonim · Answer

ben açık söyleyeyim, çocuğu olmayan birinin 'ben olsam şöyle yapardım' demesine sinir oluyorum. Çünkü ben de anne olmadan önce çok idealisttim. Çocuk doğunca insanın bütün cümleleri değişiyor

Anonim · Answer

anonim 3 ama bu mantıkla psikolog da depresyon yaşamadan depresyonu anlayamaz, doktor da kanser olmadan kanser hastasına yardım edemez. Her şeyi yaşamak gerekmiyor, bazen bilgi de çok kıymetli

Anonim · Answer

bence soru doğum yapmamış kadın anneliği anlar mı değil, çocuk sorumluluğu almamış insan anneliği ne kadar anlar olmalı. Çünkü bazı kadınlar doğurmadan da çocuk büyütüyor, bazıları doğurup sadece izliyor

Anonim · Answer

doğum yapmamış biri empati kurabilir ama iliklerine kadar anlayamaz. Uykusuzken çocuğa sabırlı kalmaya çalışmak, hastanede beklemek, kendini unutmak bambaşka bir deneyim

Anonim · Answer

ben evlat edindim. Doğum yapmadım ama çocuğumun ateşinde sabaha kadar başında bekledim, okulunda ağladım, korkusunda sarıldım. Biri bana 'sen anneliği anlayamazsın' dese çok kırılırım

Anonim · Answer

anonim 7 zaten mesele sizin gibi gerçekten büyütenler değil. Mesele çocuğu olmayan ama anneleri sürekli yargılayan kişiler. Her konuda teorisyen olup pratikte hiç yük taşımayanlar var

Anonim · Answer

bence doğum yapmamış kadın anneliği anlayabilir ama lohusalığı anlayamaz. Doğum sonrası beden, hormon, ağrı, emzirme, ruh hali başka bir şey. Bunları yaşamadan çok kolay yorum yapılıyor

Anonim · Answer

anneliği doğumla ölçmek bana çok tehlikeli geliyor. Sezaryen olana bile 'doğurmadın' diyen toplum, şimdi doğurmayan kadına 'anne değilsin' der. Bu kapı açılınca herkes birini eksik ilan ediyor

Anonim · Answer

ben çocuksuzum ve annelere akıl vermemeye özellikle dikkat ediyorum. Çünkü teoride kolay gelen şeyin pratikte nasıl olduğunu bilmiyorum. Ama bu anneliğe dair hiçbir şey anlayamam demek değil

Anonim · Answer

çocuğu olmayan arkadaşım bana sürekli 'çok abartıyorsun, biraz rahat bırak' diyordu. Sonra bir gün 2 saat oğluma baktı, ben geldiğimde saçları dağılmıştı. O günden sonra bir daha akıl vermedi

Anonim · Answer

annelik sadece duygu değil, sürekli sorumluluk hali. Çocuğu seviyorsun diye anne gibi anlamış olmuyorsun. Misafir çocuk sevmekle sabah 5’te kusan çocuğun çarşafını değiştirmek aynı şey değil

Anonim · Answer

anonim 13 ama bu cümle bakım emeği veren teyzeyi, halayı, öğretmeni, koruyucu aileyi yok sayıyor. Bazen çocuğun hayatında anne kadar emek veren kadınlar oluyor. Anneliği sadece biyolojiye indirmeyelim

Anonim · Answer

ben öğretmenim. 15 yıldır çocuklarla çalışıyorum ama asla bir anneye 'sen yanlış yapıyorsun ben bilirim' diye konuşmam. Çocuk gelişimini bilirim, anneliğin duygusal yükünü birebir yaşamamışımdır. İkisi farklı

Anonim · Answer

bence dışarıdan bakan bazen daha objektif görüyor. Anne yorgunluktan bazı şeyleri fark etmeyebilir. Çocuğu olmayan birinin söylediği her şeyi otomatik çöpe atmak da doğru değil

Anonim · Answer

anonim 16 objektif olmak başka, üstten konuşmak başka. 'Ben olsam asla yapmazdım' cümlesi anneleri delirten şey. Çünkü hayat insanı tam da asla dediği yerden sınar

Anonim · Answer

ben doğum yapmadım çünkü sağlık sebeplerim var. Böyle başlıklar beni çok yaralıyor. Anneliği anlamak istemek bile bazen acı veriyor. Lütfen doğurmayan her kadını rahat rahat eleştiren kişi sanmayın

Anonim · Answer

anonim 18 çok haklısın. Çocuğu olmayan kadınların hepsi keyfinden çocuksuz değil. Bazılarının içinde kocaman bir yara var. Bu yüzden 'doğurmayan anlamaz' cümlesi bazen bilmeden çok can yakıyor

Anonim · Answer

ama bazı çocuksuz kadınlar da gerçekten acımasız konuşuyor. 'Çocuğum olsa ekran açmazdım, bağırmazdım, hazır mama vermezdim' diyorlar. İnsan anne olunca o cümlelerin ne kadar kibirli olduğunu anlıyor

Anonim · Answer

bence kimse kimseyi susturmasın ama herkes haddini bilsin. Doğum yapmamış biri fikir söyleyebilir, ama yaşayan anneyi küçümseyemez. Anne de doğurmayan kadını eksik ilan edemez

Anonim · Answer

annelik doğurunca otomatik yüklenen bir uygulama değil. Bazı kadınlar çocuk doğuruyor ama hâlâ kendi annesinden annelik bekliyor. Bazı kadınlar doğurmadan çok daha şefkatli ve olgun

Anonim · Answer

ben anne olduktan sonra annemi daha iyi anladım. Öncesinde sevdiğini biliyordum ama kaygısını abartı buluyordum. Şimdi çocuğum öksürünce içim gidiyor. Bazı şeyler yaşanınca yerine oturuyor

Anonim · Answer

doğum yapmamış kadın anneliği anlayamaz demek, çocuğunu kaybetmiş anneye de 'artık anne değilsin' demeye kadar gider. Anneliği sadece fiziksel doğumla tanımlamak çok dar bir bakış

Anonim · Answer

bence asıl mesele dil. 'Ben olsam' diye başlayan cümleler çok problemli. Çocuğun yoksa 'bana dışarıdan böyle görünüyor' dersin. Anneysen de 'sen anlamazsın' diye kapıyı kapatmazsın

Anonim · Answer

benim ablamın çocuğu yok ama benim çocuğuma benden sabırlı davranıyor. Bazen bana çok doğru şeyler söylüyor. Çocuğu yok diye onu yok saymam. Annelik deneyimdir ama şefkat sadece annelere özel değil

Anonim · Answer

anonim 26 şefkat başka, annelik başka. Teyze çocuğu sever, sonra evine gider. Anne gece de anne, hasta olunca da anne, ergenlikte de anne. Süreklilik olmadan annelik tam anlaşılmaz

Anonim · Answer

anonim 27 evlat edinen anne de doğurmadan gece anne, hastalıkta anne, ergenlikte anne. O yüzden doğum yapmamış kadın değil, çocuk büyütmemiş kişi demek daha doğru olur

Anonim · Answer

ben bu soruda biraz kışkırtma görüyorum ama iyi de olmuş. Çünkü toplum anneliği hem kutsuyor hem de anneleri sürekli yargılıyor. Çocuksuz kadın yargılıyor, kayınvalide yargılıyor, baba yargılıyor. Herkes uzman

Anonim · Answer

doğum yapmamış biri anneliği teorik olarak anlayabilir, duygusal olarak yaklaşabilir ama aynı yoğunlukta yaşamamıştır. Bu kötü bir şey değil. Her deneyimin içerden ve dışardan bilgisi farklıdır

Anonim · Answer

benim sinir olduğum şey şu: anne olmayan kadın annelik hakkında konuşunca hemen 'sen sus' deniyor. Ama baba olan erkek bazen hiçbir şey yapmadığı halde ebeveynlik uzmanı gibi konuşuyor. Neden oklar hep kadına

Anonim · Answer

anonim 31 doğru ama çocuksuz kadınların anneleri yargılaması da gerçek. 'Ben çocuğumu tabletle büyütmem' diyenler çocuk sahibi olunca ilk tableti kendileri alıyor. Hayat teori sevmiyor

Anonim · Answer

bence en doğru cevap şu: anneliği anlamanın tek yolu doğurmak değil ama anneliği küçümsememenin yolu biraz susmayı bilmektir. Deneyimi olmayan insan daha dikkatli konuşmalı

Anonim · Answer

ben doğum yaptım ama anneliği ilk gün anlamadım. Zamanla öğrendim. Yani doğum bile tek başına yetmiyor. Annelik doğum anında değil, her gün tekrar tekrar oluşan bir şey

Anonim · Answer

bu konuda beni en çok kıran şey 'sen anne değilsin anlamazsın' cümlesi. Bazen iyi niyetle yardım etmek istiyorum ama bu lafla duvara çarpıyorum. Her çocuksuz kadın düşman değil

Anonim · Answer

anonim 35 haklısın ama bazı anneler o kadar çok yargılanıyor ki savunmaya geçiyor. Sürekli eleştirilen anne en sonunda herkese 'sen anlamazsın' demeye başlıyor. Bu da ayrı bir savunma mekanizması

Anonim · Answer

Haydar Dümen usulü söyleyeyim: evladım annelik sadece doğumhanede başlamaz ama doğumhaneden geçen kadının kalbinde de başka bir kapı açılır. Kimse kimseyi eksik ilan etmesin, ama kimse de yaşamadığı yükü hafife almasın

Anonim · Answer

sonuç olarak bence doğum yapmamış kadın anneliği anlayabilir ama her yorumunda daha dikkatli olmalı. Anne olan kadın da doğurmayan kadını otomatik eksik görmemeli. Saygı iki taraflı olursa tartışma biter

Anonim · Answer

bana göre anneliği anlamak için doğurmak değil, bir çocuğun hayatından geri dönüşsüz şekilde sorumlu olmak gerekir. O sorumluluğu taşımayan kişi ne kadar severse sevsin bazı yerleri uzaktan görür

Anonim · Answer

en net cevap şu: doğum yapmamış biri anneliği anlayabilir, ama anneye yukarıdan bakarak anlayamaz. Anne olan biri de kendi deneyimini tek doğru sanarsa başka annelikleri göremez. Herkes biraz haddini bilirse mesele kalmaz

doğum yapmamış bir kadın anneliği gerçekten anlayabilir mi?

bu soruya sen de yanıt ver

“doğum yapmamış bir kadın anneliği gerçekten anlayabilir mi?” sorusu hakkında

Anne Sözlük topluluğunda daha fazlası

bu soruya sen de yanıt ver

“doğum yapmamış bir kadın anneliği gerçekten anlayabilir mi?” sorusu hakkında

Anne Sözlük topluluğunda daha fazlası

Benzer Sorular

İlgili Testler

Hamilelikte Gizli Anne Adayı Profilin Ne?

Hamilelikte Kaygılı Anne Adayı mısın, Akışta Kalanlardan mı?

Hamilelik Seni Nasıl Bir Anneye Dönüştürüyor?

Hamilelikte Kontrolcü mü, İçgüdüsel mi Davranıyorsun?

Uzman Rehberleri

"Sen Bilmezsin, Ben Üç Çocuk Büyüttüm": Boomer Annelerle Millennial Kızları Arasındaki Sessiz Savaş

Kayınvalide Travması Gerçek mi? Türk Gelinlerin Sessiz Çığlığı ve Sınır Koyma Rehberi