Tek cümleyle: Bebeğin bakım veren kişiyle kurduğu, 'ihtiyacım olduğunda yanımda olacak' güveni içeren sağlıklı bağlanma örüntüsü.
Güvenli bağlanma (secure attachment), Mary Ainsworth'ün 'Garip Durum' (Strange Situation) deneyi ile tanımlanan 4 bağlanma stilinden en sağlıklısıdır. Çocukların yaklaşık %60-65'inde gelişir. Ebeveynin tutarlı, duyarlı ve erişilebilir olması ile inşa edilir. Güvenli bağlanmış çocuğun özellikleri: ebeveyninden ayrılınca üzülür ama dönüşte hızla yatışır, yabancılarda temkinli ama düşmanca değil, oyuncaklarla rahat keşfeder (anne 'güvenli liman'dır). Güvensiz bağlanma türleri: (1) Kaçınan — ebeveyni duygusal olarak uzak olduğundan çocuk bağlanma ihtiyacını bastırır; (2) Kaygılı-ambivalan — ebeveyn tutarsız (bazen sıcak bazen ulaşılmaz) olduğundan çocuk sürekli kaygılıdır; (3) Dağınık — ebeveyn travmatik (istismar, ihmal) olduğundan çocuk çelişkili davranışlar gösterir. Güvenli bağlanma yetişkinlikte sağlıklı ilişkiler, stres yönetimi, duygu düzenleme ve düşük depresyon oranıyla ilişkilidir. 'Yeterince iyi' bakım veren (Winnicott) güvenli bağlanma için yeterlidir — mükemmel olmak gerekmez.