merhaba anneler, bunu yazarken gerçekten üzülüyorum çünkü anne olduktan sonra en çok başka annelerle yakınlaşırım sanmıştım. aynı şeyleri yaşıyoruz, birbirimizi daha iyi anlarız diye düşünüyodum ama tam tersi oldu gibi.
parka gidiyorum, biri çocuğumun üstüne yorum yapıyo. gruba giriyorum, biri mama verdiğim için laf sokuyo. başka biri ekran açtım diye kötü anne muamelesi yapıyo. uyku eğitimi desem ayrı kavga, emzirme desem ayrı kavga, kreş desem ayrı tartışma. sanki herkes kendi anneliğini doğru ilan edip diğerini yanlışlıyo.
ben gerçekten arkadaş edinmek istiyorum. biriyle kahve içeyim, çocuklarımız oynasın, biraz dertleşelim istiyorum. ama iki sohbetten sonra ya kıyas başlıyo ya akıl verme. sen hâlâ bez mi kullanıyosun, bizimki bu yaşta konuşuyodu, ben olsam öyle yapmam gibi cümleler duyunca içime kapanıyorum.
sizce anneler neden birbirine bu kadar acımasız? gerçekten yargısız anne arkadaşlığı mümkün mü, yoksa bu dönemde herkes kendi anneliğini savunmaya mı çalışıyo?